Vagonet

Son Gidişin

Çocukça bir heves gibi başladı aşkımız
İlk günki gibi aklımda hala,o heyecanlı bakışların
Yalnızlığıma ortak olmaya geldin sanmıştım
Sonra farkettim ki ela gözlerine aldanmışım.

Gittin,son defa puslu baktı ela gözlerin o gün
Ve son defa ,derin derin aktı sevdan içime.
Bundan sonra geri dönüşü yoktu biliyordun
Biliyordun ama,yine de gözü yaşlı ardına bakmadan gidiyordun.

Bir zamnlar ”öl” desen ölürdüm o gözlerin için
Kurbanı oldum gözlerinin giderken
İçimi nasıl yaktı bir bilsen,öyle hüzün dolu bakarken.
O an yüreğim ince ince sızladı,taa en derinden.Senin olduğun yerden.

Yaşayamam zannetmiştim yokluğuna alışamam,
Gel gör ki yaşayamadım,alısamadım gidişine.
Gülüşlerine,boynuma sarılışlarına,sarılışlarınla beraber öpüşlerine.
Gittiğin gün,söktün götürdün sanki kalbimi yerinden,
Kalbimi alıp gitmiş olsanda benden,
Damarlarımda senin aşkın vardı,ezelden beri gezinen.

Gittin ela gözlüm,gittin!!
Diyemedim arkandan ”gitme,gitme muhtacım sıcak ellerine”.
Yoksun artık ,ne sağ yanımda nede en çok sevdiğin sol yanımda.
Yokluğun yerini karanlığa ve yalnızlığa bıraktı.
Bir bebeğin gülüşü kadar güzel her gece seni gördüğüm düşler,
Uyanınca bittiğini anlamak ise o gidişindende beter.

Hey gidi,ela gözlerine kurban olduğum dilber,
Anladımki bu devran ilelebet böyle sürer sürer gider.
Senden son bir isteğim var,
Kaybolan yıllarımı bana geri ver yeter,
İnanki bu,senin bana geri dönüşündende güzel…

RAŞİT KARAKURT
22.09.2006

Alıntı =>> http://sevalaslan.com/blog/index.php/2009/10/15/182/